Wycinek koła to obszar między dwoma promieniami i łączącym je łukiem. Długość łuku to długość tej zakrzywionej krawędzi, a pole wycinka to pole tego fragmentu koła.

Jeśli koło ma promień rr i kąt środkowy θ\theta, najpierw sprawdź jednostkę kąta. Jeśli θ\theta jest podane w radianach, użyj

s=rθs = r\theta

oraz

A=12r2θA = \frac{1}{2}r^2\theta

Jeśli θ\theta jest podane w stopniach, użyj

s=θ3602πrs = \frac{\theta}{360} \cdot 2\pi r

oraz

A=θ360πr2A = \frac{\theta}{360} \cdot \pi r^2

Ten warunek ma znaczenie. Wzory z radianami działają tylko wtedy, gdy kąt jest mierzony w radianach.

Dlaczego te wzory działają

Oba wzory wynikają z wzięcia części całego koła.

Pełne koło ma obwód 2πr2\pi r i pole πr2\pi r^2. Wycinek stanowi tylko część wyznaczoną przez kąt środkowy. Na przykład 9090^\circ to jedna czwarta pełnego obrotu, więc taki wycinek ma jedną czwartą obwodu koła i jedną czwartą jego pola.

W radianach ta sama idea jest prostsza, bo pełne koło ma 2π2\pi radianów. Jeśli kąt wynosi π/3\pi/3, to wycinek stanowi π/32π=16\frac{\pi/3}{2\pi} = \frac{1}{6} całego koła.

Dlatego obie wielkości rosną w przewidywalny sposób: większy promień zwiększa obie, a większy kąt środkowy także zwiększa obie.

Przykład: promień 1212 cm, kąt 6060^\circ

Załóżmy, że wycinek ma promień 1212 cm i kąt środkowy 6060^\circ.

Ponieważ kąt jest podany w stopniach, użyj wzorów dla stopni.

Dla długości łuku,

s=603602π(12)s = \frac{60}{360} \cdot 2\pi(12) s=1624π=4πs = \frac{1}{6} \cdot 24\pi = 4\pi

Zatem długość łuku wynosi 4π4\pi cm.

Dla pola wycinka,

A=60360π(12)2A = \frac{60}{360} \cdot \pi(12)^2 A=16144π=24πA = \frac{1}{6} \cdot 144\pi = 24\pi

Zatem pole wycinka wynosi 24π cm224\pi\ \text{cm}^2.

Jest tu przydatne sprawdzenie. Dla tego samego wycinka,

A=12rsA = \frac{1}{2}rs

Podstawiając r=12r = 12 i s=4πs = 4\pi,

A=12(12)(4π)=24πA = \frac{1}{2}(12)(4\pi) = 24\pi

Wynik się zgadza, więc sposób rozwiązania jest spójny.

Najczęstsze błędy przy polu wycinka i długości łuku

  1. Używanie s=rθs = r\theta, gdy θ\theta nadal jest podane w stopniach.
  2. Używanie średnicy tam, gdzie we wzorach potrzebny jest promień.
  3. Mylenie długości łuku z długością cięciwy. Długość łuku biegnie po krzywej, a cięciwa jest odcinkiem prostym.
  4. Zapominanie, że pole wycinka trzeba zapisać w jednostkach kwadratowych.
  5. Zaokrąglanie zbyt wcześnie, gdy zadanie wymaga dokładnej odpowiedzi w postaci z π\pi.

Kiedy używa się pola wycinka i długości łuku

Te wzory pojawiają się w geometrii i trygonometrii zawsze wtedy, gdy pracujesz z częścią koła zamiast z całym kołem. Typowe przykłady to koła, zębatki, tory kołowe, fragmenty wykresów kołowych i rysunki techniczne.

Są też ważne później w fizyce i analizie matematycznej, ponieważ radiany upraszczają wzory związane z ruchem obrotowym i czynią je bardziej spójnymi.

Jak szybko wybrać właściwy wzór

Najpierw zadaj sobie dwa pytania:

  1. Czy potrzebuję zakrzywionej długości, czy pola wewnątrz?
  2. Czy kąt jest podany w stopniach czy w radianach?

Jeśli odpowiesz na nie poprawnie, właściwy wzór zwykle będzie oczywisty.

Spróbuj podobnego zadania

Spróbuj własnej wersji z promieniem 99 m i kątem środkowym 120120^\circ. Najpierw oblicz długość łuku, potem pole wycinka i sprawdź, czy A=12rsA = \frac{1}{2}rs daje to samo pole. To dobry kolejny krok, jeśli chcesz sprawdzić, czy wzory i jednostki naprawdę mają sens.

Potrzebujesz pomocy z zadaniem?

Prześlij pytanie i otrzymaj zweryfikowane rozwiązanie krok po kroku w kilka sekund.

Otwórz GPAI Solver →