Funkcje odwrotne trygonometryczne zwracają kąt na podstawie wartości funkcji trygonometrycznej. W praktyce arcsinx\arcsin x, arccosx\arccos x i arctanx\arctan x zwracają po jednym standardowym kącie, zwanym wartością główną, a nie każdy kąt, który pasuje.

To ograniczenie jest konieczne. Sinus, cosinus i tangens powtarzają wartości na swoich pełnych wykresach, więc mają funkcje odwrotne dopiero wtedy, gdy ograniczymy je do przedziałów, w których każda wartość wyjściowa pochodzi od dokładnie jednego kąta.

Co oznaczają arcsinx\arcsin x, arccosx\arccos x i arctanx\arctan x

Te definicje pokazują zarówno zależność trygonometryczną, jak i dozwolony zakres wartości wyjściowych:

arcsinx=yoznacza, z˙esiny=x oraz π2yπ2\arcsin x = y \quad \text{oznacza, że} \quad \sin y = x \text{ oraz } -\frac{\pi}{2} \le y \le \frac{\pi}{2} arccosx=yoznacza, z˙ecosy=x oraz 0yπ\arccos x = y \quad \text{oznacza, że} \quad \cos y = x \text{ oraz } 0 \le y \le \pi arctanx=yoznacza, z˙etany=x oraz π2<y<π2\arctan x = y \quad \text{oznacza, że} \quad \tan y = x \text{ oraz } -\frac{\pi}{2} < y < \frac{\pi}{2}

Te warunki dotyczące przedziałów nie są tylko dodatkowym szczegółem. To właśnie one sprawiają, że funkcja odwrotna jest jednowartościowa.

Dziedziny i zbiory wartości, które naprawdę trzeba znać

Dla trzech funkcji odwrotnych trygonometrycznych najczęściej używanych przez uczniów:

arcsinx:1x1,π2yπ2\arcsin x: \quad -1 \le x \le 1, \quad -\frac{\pi}{2} \le y \le \frac{\pi}{2} arccosx:1x1,0yπ\arccos x: \quad -1 \le x \le 1, \quad 0 \le y \le \pi arctanx:xR,π2<y<π2\arctan x: \quad x \in \mathbb{R}, \quad -\frac{\pi}{2} < y < \frac{\pi}{2}

Czytaj każdy wiersz tak: najpierw argument, potem wynik. Na przykład arcsinx\arcsin x przyjmuje tylko 1x1-1 \le x \le 1, ponieważ sinus nigdy nie przyjmuje wartości spoza tego przedziału.

Jak działają wykresy funkcji odwrotnych trygonometrycznych

Wykresy funkcji odwrotnych trygonometrycznych są odbiciami względem prostej y=xy = x, ale dopiero po ograniczeniu oryginalnej funkcji trygonometrycznej do przedziału, na którym jest różnowartościowa.

Na przykład y=arcsinxy = \arcsin x jest odbiciem wykresu ograniczonej funkcji sinus

y=sinxdlaπ2xπ2y = \sin x \quad \text{dla} \quad -\frac{\pi}{2} \le x \le \frac{\pi}{2}

względem prostej y=xy = x.

Ta sama idea daje następujące pary:

y=arccosxy=cosxdla0xπy = \arccos x \leftrightarrow y = \cos x \quad \text{dla} \quad 0 \le x \le \pi y=arctanxy=tanxdlaπ2<x<π2y = \arctan x \leftrightarrow y = \tan x \quad \text{dla} \quad -\frac{\pi}{2} < x < \frac{\pi}{2}

Nie odbijaj pełnego, okresowego wykresu sinusa, cosinusa ani tangensa. Pełny wykres nie przechodzi testu prostej poziomej, więc nie może mieć funkcji odwrotnej.

Jeden rozwiązany przykład z zakresem głównym

Oblicz

arccos(12)\arccos\left(-\frac{1}{2}\right)

Szukamy kąta yy, dla którego cosy=12\cos y = -\frac{1}{2}. Takich kątów jest wiele, ale arccosx\arccos x musi zwrócić kąt z zakresu głównego

0yπ0 \le y \le \pi

W tym przedziale poprawnym kątem jest y=2π3y = \frac{2\pi}{3}, więc

arccos(12)=2π3\arccos\left(-\frac{1}{2}\right) = \frac{2\pi}{3}

To najważniejszy nawyk, który warto wyrobić: nie pytaj o dowolny kąt, który pasuje. Pytaj o kąt z właściwego przedziału.

Typowe błędy przy funkcjach odwrotnych trygonometrycznych

Najczęstszy błąd to mylenie funkcji odwrotnych trygonometrycznych z funkcjami odwrotnościowymi. arcsinx\arcsin x to nie to samo co cscx\csc x, a sin1x\sin^{-1} x zwykle oznacza funkcję odwrotną do sinusa, a nie 1/sinx1/\sin x.

Inny częsty błąd to ignorowanie zakresu głównego. Na przykład sin(5π6)=12\sin \left(\frac{5\pi}{6}\right) = \frac{1}{2}, ale

arcsin(12)=π6\arcsin\left(\frac{1}{2}\right) = \frac{\pi}{6}

ponieważ π6\frac{\pi}{6} jest kątem należącym do dozwolonego zakresu dla arcsinx\arcsin x.

Uczniowie czasem zapominają też o dziedzinie. Wyrażenia takie jak arcsin2\arcsin 2 i arccos(3)\arccos(-3) nie mają wartości rzeczywistych, ponieważ sinus i cosinus nie przyjmują wartości spoza [1,1][-1,1].

Kiedy używa się funkcji odwrotnych trygonometrycznych

Funkcje odwrotne trygonometryczne pojawiają się wszędzie tam, gdzie znamy iloraz i chcemy odzyskać kąt. Dzieje się tak w geometrii trójkątów prostokątnych, nawigacji, zadaniach o nachyleniu i kierunku, składowych wektorów oraz modelowaniu opartym na trójkątach.

Są też ważne w rachunku różniczkowym i całkowym. Pojawiają się we wzorach na pochodne, w całkach nieoznaczonych takich jak 11+x2dx=arctanx+C\int \frac{1}{1+x^2}\,dx = \arctan x + C oraz w podstawieniach z wyrażeniami trygonometrycznymi.

2-etapowy sposób myślenia o nich

Gdy obliczasz wyrażenie z funkcją odwrotną trygonometryczną, wykonaj dwa sprawdzenia:

  1. Która funkcja trygonometryczna odpowiada podanej wartości?
  2. Jaki jest kąt z zakresu głównego tej funkcji?

Jeśli będziesz pamiętać o tych dwóch krokach jednocześnie, wzory i wykresy staną się dużo łatwiejsze do zrozumienia.

Spróbuj samodzielnie

Spróbuj obliczyć arcsin(22)\arcsin\left(-\frac{\sqrt{2}}{2}\right) oraz arctan(1)\arctan(1). Jeśli najpierw wybierzesz zakres główny, oba wyniki szybko staną się jasne.

Potrzebujesz pomocy z zadaniem?

Prześlij pytanie i otrzymaj zweryfikowane rozwiązanie krok po kroku w kilka sekund.

Otwórz GPAI Solver →