Wzór na odległość podaje długość odcinka w linii prostej między dwoma punktami na płaszczyźnie współrzędnych lub w przestrzeni 3D. Dla punktów (x1,y1)(x_1, y_1) i (x2,y2)(x_2, y_2) w 2D mamy

d=(x2x1)2+(y2y1)2d = \sqrt{(x_2 - x_1)^2 + (y_2 - y_1)^2}

Dla punktów (x1,y1,z1)(x_1, y_1, z_1) i (x2,y2,z2)(x_2, y_2, z_2) w 3D mamy

d=(x2x1)2+(y2y1)2+(z2z1)2d = \sqrt{(x_2 - x_1)^2 + (y_2 - y_1)^2 + (z_2 - z_1)^2}

Używaj tego wzoru, gdy chcesz obliczyć rzeczywistą długość między dwoma punktami, a nie tylko zmianę poziomą lub pionową. Ma on zastosowanie w standardowym kartezjańskim układzie współrzędnych, gdy każda oś ma tę samą skalę jednostek.

Wzór na odległość w 2D: co mierzy

Wzór łączy dwie prostopadłe zmiany: o ile przesuwasz się wzdłuż osi xx i o ile wzdłuż osi yy. Te zmiany tworzą przyprostokątne trójkąta prostokątnego, a odległość między punktami jest jego przeciwprostokątną.

Dlaczego wzór na odległość działa

Na płaszczyźnie wzór na odległość wynika bezpośrednio z twierdzenia Pitagorasa. Jeśli

Δx=x2x1\Delta x = x_2 - x_1

oraz

Δy=y2y1\Delta y = y_2 - y_1

to

d2=(Δx)2+(Δy)2d^2 = (\Delta x)^2 + (\Delta y)^2

więc

d=(Δx)2+(Δy)2d = \sqrt{(\Delta x)^2 + (\Delta y)^2}

To znaczy, że nie jest to osobna reguła do zapamiętania. To po prostu twierdzenie Pitagorasa zapisane w postaci współrzędnych.

W 3D dodajesz jeszcze jedną prostopadłą zmianę:

d2=(Δx)2+(Δy)2+(Δz)2d^2 = (\Delta x)^2 + (\Delta y)^2 + (\Delta z)^2

To ta sama idea rozszerzona o jeszcze jeden wymiar.

Przykład: odległość między dwoma punktami

Oblicz odległość między (1,2)(1, 2) a (5,7)(5, 7).

Zacznij od wzoru na odległość w 2D:

d=(x2x1)2+(y2y1)2d = \sqrt{(x_2 - x_1)^2 + (y_2 - y_1)^2}

Podstaw współrzędne:

d=(51)2+(72)2d = \sqrt{(5 - 1)^2 + (7 - 2)^2}

Uprość różnice:

d=42+52d = \sqrt{4^2 + 5^2}

Podnieś do kwadratu i dodaj:

d=16+25=41d = \sqrt{16 + 25} = \sqrt{41}

Zatem dokładna odległość wynosi 41\sqrt{41}. W przybliżeniu dziesiętnym d6.4d \approx 6.4.

Warto zrobić szybkie sprawdzenie. Punkty są oddalone o 44 jednostki w poziomie i o 55 jednostek w pionie, więc odległość w linii prostej powinna być większa niż 55, ale mniejsza niż 99. 41\sqrt{41} pasuje do tego oszacowania.

Wzór na odległość w 3D

Układ jest taki sam, ale teraz uwzględniasz także zmianę współrzędnej zz.

Na przykład między (1,2,3)(1, 2, 3) a (5,7,6)(5, 7, 6) zmiany współrzędnych wynoszą 44, 55 i 33, więc

d=42+52+32=16+25+9=50d = \sqrt{4^2 + 5^2 + 3^2} = \sqrt{16 + 25 + 9} = \sqrt{50}

Sposób postępowania się nie zmienia. Odejmujesz odpowiadające sobie współrzędne, podnosisz różnice do kwadratu, dodajesz je i wyciągasz dodatni pierwiastek kwadratowy.

Najczęstsze błędy we wzorze na odległość

  1. Podnoszenie do kwadratu przed odejmowaniem. We wzorze występuje (x2x1)2(x_2 - x_1)^2, a nie x22x12x_2^2 - x_1^2.
  2. Zapomnienie o pierwiastku. Jeśli zatrzymasz się po dodaniu kwadratów, obliczysz d2d^2, a nie dd.
  3. Mieszanie osi. Współrzędna xx musi być zestawiona z drugą współrzędną xx, i tak samo dla yy oraz zz.
  4. Zgubienie znaku minus przy podstawianiu. Na przykład 13=4-1 - 3 = -4, a nie 44.
  5. Używanie wzoru, gdy wykres nie przedstawia standardowej odległości kartezjańskiej. Jeśli osie mają różne skale, odległość geometryczna się zmienia.

Kiedy używa się wzoru na odległość

Wzoru na odległość używa się w geometrii analitycznej zawsze wtedy, gdy dane są dwa punkty i trzeba obliczyć długość odcinka między nimi.

Typowe zastosowania to wyznaczanie długości boków na wykresie, sprawdzanie, czy punkt leży na okręgu, porównywanie odległości od środka oraz mierzenie odległości w linii prostej w geometrii 3D.

Szybkie sprawdzenie przed zaakceptowaniem wyniku

Zadaj sobie dwa pytania:

  1. Czy najpierw odjąłem, a dopiero potem podniosłem do kwadratu?
  2. Czy końcowa odległość ma rozsądną wartość w porównaniu ze zmianami współrzędnych?

Te dwa sprawdzenia pozwalają szybko wychwycić większość błędów.

Spróbuj podobnego zadania

Oblicz odległość między (2,3)(-2, 3) a (4,1)(4, -1) w 2D. Następnie porównaj swoje rozwiązanie ze wzorem na środek odcinka, aby zobaczyć różnicę między wyznaczaniem długości a znajdowaniem punktu leżącego w połowie odcinka.

Potrzebujesz pomocy z zadaniem?

Prześlij pytanie i otrzymaj zweryfikowane rozwiązanie krok po kroku w kilka sekund.

Otwórz GPAI Solver →