Wyrażenie wymierne to ułamek, którego licznik i mianownik są wielomianami, na przykład . Mianownik nie może być równy zero, więc każde wyrażenie wymierne ma wartości, które są niedozwolone.
Ogólnie wyrażenie wymierne ma postać
gdzie i są wielomianami oraz .
Jeśli chcesz szybko zrozumieć wyrażenia wymierne, połącz dwie idee: upraszcza się je jak ułamki, a ograniczenia dziedziny wynikają z pierwotnego mianownika.
Czym jest wyrażenie wymierne?
Wyrażenia takie jak
są wyrażeniami wymiernymi, ponieważ każde z nich jest ilorazem wielomianów.
Dla porównania, zwykle nie jest traktowane jako wyrażenie wymierne w podstawowej algebrze, ponieważ nie jest wielomianem.
Jak bezpiecznie upraszczać wyrażenia wymierne
Najważniejsza zasada jest prosta: skracaj czynniki, a nie wyrazy. Jeśli licznik i mianownik mają wspólny czynnik, możesz przez niego podzielić. Nie można skracać części sumy ani różnicy.
Na przykład
nie upraszcza się przez „skrócenie ”. Licznik i mianownik są sumami, a nie jednakowymi czynnikami.
Dlatego najpierw rozkłada się na czynniki. Rozkład na czynniki pokazuje, czy wspólny czynnik rzeczywiście istnieje.
Przykład: uprość wyrażenie wymierne
Uprość
Przed upraszczaniem znajdź wartości, dla których pierwotny mianownik jest równy zero:
więc oraz .
Teraz rozłóż obie części na czynniki:
oraz
Zatem wyrażenie przyjmuje postać
Teraz występuje wspólny czynnik , więc można go skrócić:
Ostatecznie uproszczone wyrażenie to , z pierwotnymi ograniczeniami oraz .
Czynnik zniknął z końcowego ułamka, ale ograniczenie nie zniknęło. W tym punkcie pierwotne wyrażenie było nieokreślone, więc uproszczona odpowiedź musi zachować ten warunek.
Dlaczego ograniczenia dziedziny są ważne
To nie jest tylko techniczny szczegół. Zmienia to, które wartości należą do dziedziny wyrażenia, czyli zbioru argumentów, dla których wyrażenie ma sens.
Na przykład uproszczone wyrażenie
jest określone dla wielu wartości, ale jeśli pochodzi z
to wartość nadal musi być wykluczona, ponieważ wtedy pierwotny mianownik jest równy zero.
Upraszczanie może zmienić wygląd wyrażenia wymiernego, ale nie usuwa punktów, w których pierwotne wyrażenie było nieokreślone.
Typowe błędy przy wyrażeniach wymiernych
- Skracanie wyrazów zamiast czynników. To najczęstszy błąd algebraiczny przy wyrażeniach wymiernych.
- Pomijanie rozkładu na czynniki. Bez niego często nie da się stwierdzić, czy skracanie jest dozwolone.
- Pomijanie ograniczeń mianownika po uproszczeniu. Ograniczenia wynikają z pierwotnego mianownika.
- Zakładanie, że każde wyrażenie wymierne da się uprościć. Niektóre są już w najprostszej postaci.
Kiedy używa się wyrażeń wymiernych
Wyrażenia wymierne pojawiają się w algebrze, prekalculusie i analizie matematycznej. Spotyka się je przy upraszczaniu wzorów, rozwiązywaniu równań wymiernych, badaniu wykresów z asymptotami pionowymi oraz przy rozkładzie na ułamki proste.
Są ważne, ponieważ wiele wzorów ma postać ilorazów. Gdy opanujesz rozkład na czynniki, upraszczanie i śledzenie ograniczeń, kolejne tematy staną się dużo łatwiejsze.
Spróbuj rozwiązać podobne zadanie
Spróbuj uprościć
Najpierw rozłóż na czynniki, skracaj tylko wspólne czynniki, jeśli istnieją, i zapisz ograniczenia zmiennej wynikające z pierwotnego mianownika. Następnie sprawdź, czy końcowa odpowiedź nadal zachowuje wszystkie wartości wykluczone przez pierwotny mianownik.
Potrzebujesz pomocy z zadaniem?
Prześlij pytanie i otrzymaj zweryfikowane rozwiązanie krok po kroku w kilka sekund.
Otwórz GPAI Solver →