Οι υπολογισμοί ογκομέτρησης οξέος-βάσης σε βοηθούν να βρεις μια άγνωστη συγκέντρωση ή ποσότητα από έναν μετρημένο όγκο ογκομέτρησης. Στα περισσότερα προβλήματα, βρίσκεις τα mol του γνωστού διαλύματος, χρησιμοποιείς την ισοσταθμισμένη εξίσωση και μετά υπολογίζεις το άγνωστο.

Αν το οξύ και η βάση αντιδρούν σε αναλογία 1:11:1, η σύντομη σχέση είναι:

CaVa=CbVbC_a V_a = C_b V_b

Αυτή η σύντομη σχέση ισχύει μόνο όταν ένα mol οξέος αντιδρά με ένα mol βάσης. Αν οι στοιχειομετρικοί συντελεστές δεν είναι 1:11:1, χρησιμοποίησε την ισοσταθμισμένη εξίσωση αντί να εφαρμόσεις τη σύντομη σχέση με το ζόρι.

Τι κάνουν πραγματικά οι υπολογισμοί ογκομέτρησης

Ένας υπολογισμός ογκομέτρησης βασίζεται στο σημείο ισοδυναμίας. Σε αυτό το σημείο, το οξύ και η βάση έχουν αντιδράσει στην ακριβή αναλογία mol που δίνει η ισοσταθμισμένη εξίσωση.

Χρησιμοποίησε αυτή τη διαδικασία κάθε φορά:

  1. Γράψε την ισοσταθμισμένη αντίδραση.
  2. Μετέτρεψε τη γνωστή συγκέντρωση και τον όγκο σε mol.
  3. Χρησιμοποίησε την αναλογία mol από την εξίσωση.
  4. Υπολόγισε την άγνωστη συγκέντρωση ή τον άγνωστο όγκο.

Αν υπολογίζεις τα mol απευθείας με n=CVn = CV, χρησιμοποίησε συγκέντρωση σε mol/L\mathrm{mol/L} και όγκο σε L\mathrm{L}. Αν χρησιμοποιείς εξίσωση αναλογίας με όγκο και στις δύο πλευρές, οι μονάδες όγκου μπορούν να μείνουν σε mL αρκεί να είναι ίδιες.

Ο γενικός τύπος ογκομέτρησης οξέος-βάσης

Για μια ισοσταθμισμένη αντίδραση της μορφής

aA+bBproductsaA + bB \rightarrow \text{products}

η συνθήκη στο σημείο ισοδυναμίας είναι:

nAa=nBb\frac{n_A}{a} = \frac{n_B}{b}

Χρησιμοποιώντας n=CVn = CV, αυτό γίνεται:

CAVAa=CBVBb\frac{C_A V_A}{a} = \frac{C_B V_B}{b}

Αυτός είναι ο αξιόπιστος τύπος. Η σύντομη σχέση CaVa=CbVbC_a V_a = C_b V_b είναι μόνο η ειδική περίπτωση όπου a=b=1a = b = 1.

Λυμένο παράδειγμα: Βρες την άγνωστη συγκέντρωση του οξέος

Έστω ότι 25.0 mL25.0\ \mathrm{mL} υδροχλωρικού οξέος, HCl, ογκομετρούνται με 0.100 mol/L0.100\ \mathrm{mol/L} υδροξείδιο του νατρίου, NaOH. Το σημείο ισοδυναμίας επιτυγχάνεται αφού προστεθούν 18.6 mL18.6\ \mathrm{mL} NaOH. Βρες τη συγκέντρωση του HCl.

Ξεκίνα με την ισοσταθμισμένη αντίδραση:

HCl+NaOHNaCl+H2O\mathrm{HCl} + \mathrm{NaOH} \rightarrow \mathrm{NaCl} + \mathrm{H_2O}

Αυτή είναι αντίδραση 1:11:1, οπότε τα mol του HCl και του NaOH είναι ίσα στο σημείο ισοδυναμίας.

Βήμα 1: Βρες τα mol του NaOH που προστέθηκαν

Μετέτρεψε τον όγκο του NaOH σε λίτρα:

18.6 mL=0.0186 L18.6\ \mathrm{mL} = 0.0186\ \mathrm{L}

Έπειτα υπολόγισε τα mol του NaOH:

n(NaOH)=CV=0.100×0.0186=0.00186 moln(\mathrm{NaOH}) = CV = 0.100 \times 0.0186 = 0.00186\ \mathrm{mol}

Βήμα 2: Χρησιμοποίησε την αναλογία mol

Επειδή η αντίδραση είναι 1:11:1:

n(HCl)=0.00186 moln(\mathrm{HCl}) = 0.00186\ \mathrm{mol}

Βήμα 3: Υπολόγισε τη συγκέντρωση του HCl

Μετέτρεψε τον όγκο του οξέος σε λίτρα:

25.0 mL=0.0250 L25.0\ \mathrm{mL} = 0.0250\ \mathrm{L}

Έπειτα υπολόγισε:

C(HCl)=nV=0.001860.0250=0.0744 mol/LC(\mathrm{HCl}) = \frac{n}{V} = \frac{0.00186}{0.0250} = 0.0744\ \mathrm{mol/L}

Άρα η συγκέντρωση του υδροχλωρικού οξέος είναι 0.0744 mol/L0.0744\ \mathrm{mol/L}.

Η λογική είναι η ίδια στα περισσότερα προβλήματα ογκομέτρησης: ο μετρημένος όγκος μαζί με τη γνωστή συγκέντρωση δίνουν τα mol, και η αναλογία mol δίνει το άγνωστο.

Πότε το CaVa=CbVbC_a V_a = C_b V_b δεν λειτουργεί

Οι μαθητές συχνά απομνημονεύουν πολύ νωρίς το M1V1=M2V2M_1 V_1 = M_2 V_2. Αυτό οδηγεί σε λάθη όταν η αντίδραση δεν είναι 1:11:1.

Για παράδειγμα, το θειικό οξύ αντιδρά με το υδροξείδιο του νατρίου ως εξής:

H2SO4+2NaOHNa2SO4+2H2O\mathrm{H_2SO_4} + 2\mathrm{NaOH} \rightarrow \mathrm{Na_2SO_4} + 2\mathrm{H_2O}

Εδώ, ένα mol οξέος αντιδρά με δύο mol βάσης. Στο σημείο ισοδυναμίας:

CH2SO4VH2SO41=CNaOHVNaOH2\frac{C_{\mathrm{H_2SO_4}} V_{\mathrm{H_2SO_4}}}{1} = \frac{C_{\mathrm{NaOH}} V_{\mathrm{NaOH}}}{2}

Αν λανθασμένα θέσεις ίσα τα δύο γινόμενα CVCV, η απάντηση θα διαφέρει κατά συντελεστή 22. Η ισοσταθμισμένη εξίσωση είναι αυτή που σε προστατεύει από αυτό το λάθος.

Συνηθισμένα λάθη στους υπολογισμούς ογκομέτρησης

Θεωρείς το τελικό σημείο απολύτως ακριβές

Στην πραγματική εργαστηριακή πράξη, το τελικό σημείο του δείκτη είναι μόνο μια εκτίμηση του σημείου ισοδυναμίας. Σε πολλά σχολικά προβλήματα, θεωρούνται ίδια εκτός αν η εκφώνηση λέει κάτι διαφορετικό.

Ξεχνάς να ισοσταθμίσεις την εξίσωση

Η αναλογία mol προέρχεται από την ισοσταθμισμένη εξίσωση, όχι από τα ονόματα των χημικών ουσιών. Αν οι συντελεστές είναι λάθος, όλος ο υπολογισμός είναι λάθος.

Ανακατεύεις τις μονάδες απρόσεκτα

Αν χρησιμοποιείς απευθείας το n=CVn = CV, μετέτρεψε τον όγκο σε λίτρα. Αν χρησιμοποιείς μορφή αναλογίας όπως CAVAa=CBVBb\frac{C_A V_A}{a} = \frac{C_B V_B}{b}, οι μονάδες όγκου μπορούν να είναι ίδιες και στις δύο πλευρές, αλλά πρέπει και πάλι να είναι συνεπείς.

Μπερδεύεις τη συγκέντρωση με τα mol

Ένας μεγάλος όγκος από αραιό διάλυμα μπορεί να περιέχει τα ίδια mol με έναν μικρό όγκο από πυκνό διάλυμα. Η αντίδραση εξαρτάται από τα mol, όχι μόνο από τη συγκέντρωση.

Πότε χρησιμοποιούνται οι υπολογισμοί ογκομέτρησης οξέος-βάσης

Αυτοί οι υπολογισμοί χρησιμοποιούνται για να βρεθούν άγνωστες συγκεντρώσεις, για την προτυποποίηση διαλυμάτων και για να ελεγχθεί αν ένα παρασκευασμένο διάλυμα έχει τη συγκέντρωση που περίμενες.

Εμφανίζονται επίσης σε γενικά προβλήματα εξουδετέρωσης. Κάθε φορά που μια άσκηση ρωτά πόσο οξύ αντιδρά με πόση βάση, συνήθως από κάτω βρίσκεται η ίδια στοιχειομετρική ιδέα.

Δοκίμασε άλλο ένα πρόβλημα ογκομέτρησης

Άλλαξε μόνο έναν αριθμό στο λυμένο παράδειγμα, όπως τον όγκο του NaOH, και λύσε το ξανά από την αρχή. Αυτός είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να ελέγξεις αν η μέθοδος βγάζει νόημα χωρίς να απομνημονεύεις τυφλά μια σύντομη σχέση.

Χρειάζεσαι βοήθεια με μια άσκηση;

Ανέβασε την ερώτησή σου και πάρε επαληθευμένη λύση βήμα-βήμα σε δευτερόλεπτα.

Άνοιξε το GPAI Solver →